Świąteczne wspomnienia (Hawełka)Restauracja: Hawełka (18.04.2011) Przyznam szczerze, że trochę się obawiałem o poziom Hawełki, ale mimo kilku mniejszych czy większych wpadek, zdołała się ona obronić. Ludzie pracy, oprócz oczywistych i jakże licznych niedogodności, mają także ze swego statusu kilka korzyści. Budżetówka, w zamian za swe usługi i niezbyt duże zaangażowanie otrzymuje stabilność i pewność zatrudnienia, „trzynastki” oraz czas pracy odmierzany z dokładnością niemal co do sekundy. Samozatrudnieni swoimi wysiłkami, nerwami i stresem, płacą za pełną swobodę i nienormowany sen. Z kolei korpoludy, za oddanie i bycie częścią bezduszność korporacyjnej machiny, otrzymują pakiety socjalne i inne benefity, w tym także firmowe imprezy, na przykład wigilijne. I tak oto siedzieliśmy w wielkiej sali restauracji Hawełka, która pomimo gabarytów, przypominała mi przedział XIX w. eleganckiego pociągu. Siedzieliśmy i słuchaliśmy kwiecistych przemów w iście amerykańskim stylu przesyconych propagandą sukcesu. Siedzieliśmy pod tymi ogromnymi malowidłami i czekaliśmy tylko (a przynajmniej ja), aż będzie można odbębnić życzenia, co, przy z górą 150 chłopa i baby, zapowiadało się czasochłonnie, i zabrać się do tego, co najważniejsze – jedzenia. Rozpoczęło się oczywiście od przystawki, którą stanowił Strudel z łososiem i kiszoną kapustą podawany na gorąco z maślanym sosem holenderskim. No tak, spodziewałem się, że wieczór bez jednej z intensywniej zalatujących ryb się nie obejdzie, ale też nie spodziewałem się, że potraktowani nią zostaniemy zaraz na wstępie. Jednak na szczęście dla mnie, a na nieszczęście dla wszystkich amatorów rybnych aromatów, mięsa o charakterystycznym kolorze, nie było za wiele, więc smak kiszonej kapusty przebił się na czoło. Niestety cały strudel pozostał też w moim odczuciu zbyt suchy, a sosu holenderskiego zbyt mało, by stworzyć bardzo dobrą kompozycję. Wrażenie lekkiego niedosytu zatrzeć miała Świąteczna zupa grzybowa z łazankami. Miała, ale nie zatarła niestety, podziałała raczej odwrotnie. Co prawda entuzjasta mógłby ją nazwać niezwykle subtelną i delikatną, jednak malkontent określiłby ją raczej mianem wyblakłej wodzianki, w której dla przyzwoitości utopiono trochę grzybów. A faktycznie było tak, że smak zupy pozostawiał wiele do życzenia i do dokładki z pewnością nie zachęcał. Wiedząc, że po tym marnym wstępie, czas przyszedł na karpia (w sosie rodzynkowo-korzennym), ryby chyba najbardziej znienawidzonej, nie spodziewałem się niczego dobrego. I tutaj właśnie przeżyłem bardzo miłe zaskoczenie, bo nie dość, że karpia udało się całkiem nieźle wyfiletować (odnalazłem tam tylko jedno skupisko ości), to nietypowy dla ryby sos, dokonał cudu. Kucharz nie próbował na siłę zamaskować nim lekko błotnego smaku karpia, ale połączył te smakowe nuty dając w rezultacie nową i, jak na karpia, wyjątkowo smaczną, jakość. Natomiast opis ciast wyjątkowo pominę, bo choć deser, to obowiązkowa część każdego obiadu, a Wigilii już w szczególności, to tutaj zapisać nie ma za bardzo co, bowiem ciasta niczym się nie wyróżniły i w annałach nie warto zapisywać, ani ich wad, ani zalet. Jednak rzeczą, którą na koniec warto pochwalić, była sałatka z wędzonym pstrągiem, która była już drugim przypadkiem tego wieczora, który przekonał mnie, że ryba też potrafi być smaczna i zgrabnie wkomponować się w różnorodne towarzystwo. I na tym zakończyła się moja przygoda z Hawełką, restauracją o której poziom, przyznam szczerze, trochę się obawiałem, a która, mimo kilku mniejszych czy większych wpadek, zdołała się obronić. Zresztą chcę wierzyć, że wspomniane wpadki, to raczej wina ogromu gości, a co za tym idzie taśmowej produkcji, a nie powtarzającej się słabości. Chociaż zastanego i stetryczałego wystroju nie usprawiedliwia już nic i ta jedna rzecz jest moim zdaniem, ewidentnie do poprawy. Podziel się ze znajomymi:         Dołącz do nas na Facebooku: Wojtek Tagi: restauracja, Hawełka, strudel, łosoś, kapusta, zupa, grzybowa, karp, pstrąg, Wigilia | Autor: Wojtek
Polecamy:    Popularne tagi: restauracja, kaczka, zniżka, Wine_Garage, pierogi, wino, rabat, konkurs, francuska, tajska, japońska, Edo_Fusion, pizza, wołowina, kurczak, szpinak, Michelin, krewetki, Scandale_Royal, curry |
Twórczy, pełen sprzeczności, wesoły i czasami niepoważny. Najważniejsza jest dla mnie praca twórcza i myślenie koncepcyjne. A jedzenie... zawsze i wszędzie, słodko i ostro.