Restauracje Recenzje Aktualności Rabaty Konkursy

Dobra obsługa to klucz (Polakowski)

Restauracja: Polakowski

(07.10.2010) Jednym, a właściwie dwoma słowami "zdecydowanie polecam" - w swojej kategorii "wagowej" Polakowski ma u mnie 3.5/4.

Jedną z podstawowych zasad jaką stosuję przy jadaniu na mieście, to że nie jadam potraw z podgrzewaczy. Zazwyczaj są one ledwo letnie i rozmiękłe. Dlatego też unikałem takich miejsc, jak Restauracja Samoobsługowa Polakowski w M1. Ale tego dnia to nie ja decydowałem, gdzie pójdziemy zjeść. Dzięki temu, że decydowała Moja Cudowna Małżonka (MCM) miałem okazję poszerzyć swoje horyzonty.

Do Polakowskiego trafiliśmy niejako przypadkiem. Podczas popijania kawy w kawiarni pewnej popularnej polskiej sieci, dopadł nas z MCM całkiem niemały głód. Jako, że ja byłem w połowie cappuccino, wysłałem MCM z misją zwiadowczą. Niedaleko, bo już za rogiem, znalazła podgrzewacze z Polakowskiego. Pani za podgrzewaczami, widząc jej zainteresowanie, zamiast tradycyjnie nęcić, mówić że "bardzo dobre" i tym podobne, z reguły fałszywe zachęty, po prostu zaproponowała, żeby spróbować. MCM zapoznawszy się ze smakiem zupy ziemniaczanej i stwierdziwszy, że jest ona dobra, zdecydowała, że to właśnie tam udamy się na konsumpcję.

Przybywszy na miejsce, zaczęliśmy się rozglądać za tym, co można by przekąsić. Oczy nasze padły na tajemniczą potrawę z fasolą, ciecierzycą, mięsem i bliżej niezidentyfikowanymi innymi składnikami. Znana już pani, wspominana zresztą też pozytywnie w komentarzach na Głębi, nie tylko wyjaśniła nam, że jest to czulent, ale również zachęciła nas do spróbowania, co pozwoliło nam na stwierdzenie, że jest to całkiem dobrze przygotowane danie.

Zachęceni do lepszego zapoznania się z propozycjami restauracji Polakowski, przeszliśmy do zamówienia. Zamówiliśmy więc wspomniane wcześniej zupę ziemniaczana i czulent, do tego wielki kotlet schabowy, gołąbek w sosie grzybowym, a wraz z tym szpinak, gotowane brokuły i surówkę z selera, na deser zaś naleśnik z serem.

Zupa i czulent były bardzo dobre, zresztą musiały takie być, jako że przyciągnęły nas one do restauracji. W zupie dobrze wyczuwalna była nuta wędzonki i widać było, że ktoś w nią włożył serce. Czulent ciężko mi porównywać do innych, ponieważ jadłem go pierwszy raz. Mogę jednak powiedzieć, że smak mięsa i fasoli zostały dobrze zrównoważone kminkiem i bardzo mi smakował. Kotletowi udało się uniknąć problemów kuchni podgrzewaczowej - nie był rozmemłany, nie odpadała panierka, nie był też za suchy i ogólnie był całkiem smaczny. Gołąbek był z kolei nieco za suchy i niezbyt dobrze trzymał się, kolokwialnie mówiąc, kupy podczas krojenia. Sos był za to wcale smaczny, mocno grzybowy i z dostrzegalnymi kawałkami grzybów. Co do dodatków, to były całkiem w porządku, ale niezbyt zapadające w pamięć. Naleśnik za to był bardzo przyjemny, głównie dzięki autentycznemu posmakowi domowej kuchni, o co nie jest łatwo, więc i rzadko się zdarza. Często restauracyjne naleśniki są przekombinowane, lub dla odmiany zrobione niechlujnie. No a my, generalnie mówiąc, zakończyliśmy posiłek najedzeni i zadowoleni z tego co zjedliśmy.

Podsumowując, nie można traktować Restauracji Samoobsługowej Polakowski jako restauracji, do której chodzi się na romantyczne kolacje czy uroczyste obiady, jest to jednak fenomenalne rozwiązanie jako jedzenie w galerii handlowej. Na pewno zdrowsze i smaczniejsze niż fast foody, a jednocześnie kuchnia jest na tyle dobra, że może rywalizować i z normalnymi lokalami specjalizującymi się w kuchni polskiej. Kolejnym plusem jest bardzo sympatyczna obsługa, która rozumie o co w takich lokalach chodzi, czyli z dobrym podejściem do klienta. Jednym, a właściwie dwoma słowami "zdecydowanie polecam" - w swojej kategorii "wagowej" Polakowski ma u mnie 3.5/4.

Podziel się ze znajomymi: